Obok
Obok is a personal assistant for people who run small
businesses, and it starts with the mail you already get. It
reads your Gmail (each message once, to judge whether it concerns your
business), follows what it finds as whole matters rather than single
emails (unpaid invoices and meeting requests get the most polished handling
today), writes the reply in your own voice, and never sends
anything. You press
send yourself, in your own mail app.
The replies you keep putting off, already written.
Obok never sends email.
Not "doesn't by default": it contains no code that sends. Where a
provider lets us ask for narrow permissions, we never ask for send, and a
connection that arrives carrying one is refused. Where a provider issues a
single password covering everything instead, as Apple does, that
password could technically send, which is why Obok opens the mailbox
read-only and still has no sending code at all. Either way it opens a
pre-filled compose window in your own mail app. You read it, change it if you
want, and press send yourself.
What it actually does
- Reads your mailbox: the last 60 days of mail,
read once each to see whether it concerns your business. What it finds is
followed as a matter across replies: an unpaid invoice, a meeting being
arranged, or another thread of your work. Invoices and meetings get the
fullest handling today (reminders that escalate, gentle first, each
timed per matter), and other matters are followed more plainly.
- Writes a draft in your own tone, matched to how you have
written before: a gentle nudge first, a firmer one when the silence
continues, each timed by what the matter itself shows and each still yours
to approve.
- Shows you a card with the full draft, in the app or
as a notification you can act on from the lock screen. Never a summary you
have to trust; the whole text, before you decide anything.
- Waits. Approve and your mail app opens with the draft
loaded. Edit it first if you like; your version is what travels.
Reject it and say why, and that reason becomes a proposed rule;
confirm it once and Obok follows it from then on. A rule it merely
guessed at never acts on its own.
You can also just tell it things ("always offer three time
slots", "be warmer with regulars") in plain language, and
they become rules it follows and you can inspect.
What Obok does with your Google account
Obok connects to Gmail and Google Calendar. Two of the permissions it asks
for reach your data, and both are read-only:
| Permission | What Obok uses it for |
gmail.readonly See your email messages and settings |
Read messages from the last 60 days (each one, once, to judge whether it concerns your business) to find and follow matters like unpaid invoices and meeting requests, and to match the tone of your own past replies. What is kept is the extracted facts of matters that concern your business (amounts, dates, who said what); a message judged irrelevant is read once and not kept. |
calendar.freebusy View your availability in your calendars |
Availability only: it does not carry event titles, guests or locations. Requested so a scheduling reply can offer times you genuinely have. Stated exactly: after the engine was rebuilt this check is not wired back in yet, so today drafts do not read your calendar; proposed times are taken from the conversation, and editing the draft is how you correct one. When the check returns it will still read availability only. |
Google's consent screen will also list two sign-in permissions,
openid and email. They carry no access to your mail
or calendar: they tell Obok which account just connected, so your
threads are not filed under a stranger's. They are named here because the
consent screen names them, and a page that promised "exactly two" would have
you reading a third and a fourth at the precise moment you are deciding whether
to trust this.
Obok never sends. There is no send path in it, and you press send
yourself, in your own mail app.
What we can ask for depends on the provider, and we would rather be exact than
tidy. With Google we ask for read-only access, and a stored connection found to
carry send permission is refused rather than used. With Microsoft, drafting in
your own mailbox requires write access, so we ask for that, and it does
not include sending. Where a provider issues one password covering everything, as
Apple does, we hold that password, read only with it, and contain no code that
sends. So "draft-only" is enforced by the permissions we never ask for where
that is possible, and by the absence of any sending code everywhere.
What is stored, how long, and who else sees it is set out in the
privacy policy.
What it remembers, and how to see it
Everything Obok has learned about how you work is written in plain language,
in one list you can read. Not an opaque model of you, but sentences like
"never propose meetings before 10am". You can edit any of them, switch
any of them off, delete them, or export the whole lot as JSON. A rule Obok
guesses at stays inert until you confirm it.
There is a single switch that stops it proposing anything at all, plus a
finer one per connected mailbox: "stop reading this account" without
disconnecting it.
What it is not
Not autonomous. Every action needs your tap. Obok is
designed so that more autonomy has to be earned task by task and granted by
you explicitly, and none of that is switched on today. There is no
setting that lets it act on your behalf while you sleep.
Not a mailbox replacement. It sits beside the tools you
already use (Gmail and Google Calendar today, Outlook next, more
sources over time) and hands work back to them.
Not finished. Obok is in supervised testing with a small
cohort. Everything it currently does badly is written down in public, before
anyone has to discover it.
The honest part
To find your overdue invoices, Obok needs to read your mailbox, and
mail permissions are all-or-nothing, so the access you grant is broader than
what it uses. It reads only the last 60 days, and an AI reads each new
non-bulk message once to judge whether it concerns your business; only
matters that do are kept: the extracted facts (amounts, dates, who
said what), never the rest. That is wider than the two things Obok handles
best: any matter of your work can be followed, and invoices and meetings are
simply the ones it handles most completely today. That is our restraint,
not a limit the permission imposes.
The text of the threads it works on is sent to Anthropic's Claude to write
the drafts. It is not used to train anything. Your mail connection is stored
encrypted on our server rather than on your phone, which is where it should
eventually live.
All of that, and the rest of it, is in the privacy
policy, and in more detail than most products would print.
Access is by invitation. Obok is not open for signup. If
you have a link, it identifies you on its own: there is no password to
create and no account to recover. Treat it like a key.
Obok
Obok to osobisty asystent dla osób prowadzących małe
firmy, a zaczyna od poczty, którą i tak dostajesz. Czyta Twój
Gmail (każdą wiadomość raz, żeby ocenić, czy dotyczy Twojej firmy),
prowadzi znalezione sprawy w całości, a nie jako pojedyncze e-maile
(nieopłacone faktury i prośby o spotkanie obsługuje dziś najpełniej), pisze
odpowiedź Twoim tonem i niczego nie wysyła. Wysyłasz Ty, we własnej aplikacji
pocztowej.
Odpowiedzi, które ciągle odkładasz: już napisane.
Obok nigdy nie wysyła e-maili.
Nie „domyślnie nie wysyła”: Obok nie zawiera kodu, który
wysyła. Tam, gdzie dostawca pozwala prosić o wąskie uprawnienia, nigdy nie
prosimy o wysyłanie, a połączenie, które takie uprawnienie zawiera, jest
odrzucane. Tam, gdzie dostawca wydaje jedno hasło obejmujące wszystko
(jak robi to Apple), takie hasło technicznie pozwalałoby wysyłać; dlatego
Obok otwiera skrzynkę tylko do odczytu, a kodu do wysyłania i tak nie
zawiera. Tak czy inaczej Obok otwiera gotową wiadomość w Twojej aplikacji
pocztowej. Czytasz ją, poprawiasz, jeśli chcesz, i to Ty naciskasz
„Wyślij”.
Co właściwie robi
- Czyta Twoją skrzynkę: ostatnie 60 dni poczty,
każdą wiadomość raz, żeby ocenić, czy dotyczy Twojej firmy. To, co znajdzie,
prowadzi jako sprawę, przez kolejne odpowiedzi: nieopłaconą fakturę,
umawiane spotkanie albo inny wątek Twojej pracy. Faktury i spotkania
obsługuje dziś najpełniej (przypomnienia, które stopniowo przybierają
na stanowczości, planowane dla każdej sprawy z osobna), a pozostałe
sprawy prowadzi prościej.
- Pisze wersję roboczą Twoim tonem, dopasowaną do tego,
jak pisałeś(-aś) wcześniej: najpierw delikatne przypomnienie, potem
stanowcze, gdy cisza trwa; termin każdego wynika z samej sprawy i każde
nadal zatwierdzasz Ty.
- Pokazuje kartę z pełną treścią, w aplikacji albo
jako powiadomienie, na które możesz zareagować prosto z ekranu blokady.
Nigdy streszczenie, któremu trzeba zaufać; cały tekst, zanim cokolwiek
zdecydujesz.
- Czeka. Zatwierdzasz, a Twoja aplikacja pocztowa
otwiera się z gotową wiadomością. Możesz ją najpierw poprawić;
wysyłana jest Twoja wersja. Odrzucasz i piszesz dlaczego, a ten powód
staje się propozycją zasady: potwierdzasz ją raz i od tej pory Obok
się jej trzyma. Zasada, której się tylko domyśla, nigdy nie działa sama z
siebie.
Możesz też po prostu mówić mu rzeczy („zawsze proponuj trzy
terminy”, „do stałych klientów pisz cieplej”) zwykłym
językiem, a staną się zasadami, które Obok stosuje i które możesz
przejrzeć.
Czego Obok używa w Twoim koncie Google
Obok łączy się z Gmailem i Kalendarzem Google. Dwa z uprawnień, o które
prosi, sięgają Twoich danych i oba są tylko do odczytu:
| Uprawnienie | Do czego Obok go używa |
gmail.readonly Wyświetlanie wiadomości e-mail i ustawień |
Czytanie wiadomości z ostatnich 60 dni (każdej raz, żeby ocenić, czy dotyczy Twojej firmy), żeby znaleźć i prowadzić sprawy takie jak nieopłacone faktury i prośby o spotkanie oraz dopasować ton do Twoich wcześniejszych odpowiedzi. Zachowywane są wydobyte fakty spraw dotyczących Twojej firmy (kwoty, daty, kto co napisał); wiadomość uznana za nieistotną jest czytana raz i niezachowywana. |
calendar.freebusy Wyświetlanie dostępności w kalendarzach |
Sama dostępność: bez nazw wydarzeń, uczestników i miejsc. Uprawnienie służy temu, żeby odpowiedź w sprawie terminu proponowała godziny, które naprawdę masz wolne. Mówiąc dokładnie: po przebudowie silnika ta funkcja nie jest jeszcze ponownie podłączona, więc dziś wersje robocze nie czytają Twojego kalendarza; proponowane terminy pochodzą z samej rozmowy, a poprawiasz je, edytując wersję roboczą. Gdy funkcja wróci, nadal będzie czytać wyłącznie dostępność. |
Ekran zgody Google wymieni też dwa uprawnienia logowania,
openid i email. Nie dają one dostępu do poczty ani
kalendarza: mówią Obok, które konto właśnie się połączyło, żeby Twoje
wątki nie trafiły pod cudze nazwisko. Wymieniamy je tutaj, bo wymienia je ekran
zgody, a strona obiecująca „dokładnie dwa” kazałaby Ci czytać
trzecie i czwarte dokładnie w chwili, gdy decydujesz, czy nam zaufać.
Obok nigdy nie wysyła. Nie ma w nim drogi do wysyłki, to Ty
naciskasz wyślij, w swojej poczcie. O co możemy poprosić, zależy od dostawcy, a wolimy
być dokładni niż zgrabni. W Google prosimy o dostęp tylko do odczytu, a
zapisane połączenie, w którym znajdzie się uprawnienie do wysyłania, jest
odrzucane, a nie używane. W Microsoft pisanie wersji roboczych w Twojej własnej
skrzynce wymaga dostępu do zapisu, więc o niego prosimy; nie obejmuje
wysyłania. Tam, gdzie dostawca wydaje jedno hasło obejmujące wszystko, jak
Apple, przechowujemy to hasło, czytamy nim i nie zawieramy żadnego kodu, który
wysyła. Gwarancję „tylko wersje robocze” dają więc dwie rzeczy:
uprawnienia, o które nigdy nie prosimy tam, gdzie to możliwe, oraz brak
jakiegokolwiek kodu do wysyłania, wszędzie.
Co jest przechowywane, jak długo i kto jeszcze to widzi, opisuje
polityka prywatności.
Co zapamiętuje i jak to zobaczyć
Wszystko, czego Obok nauczył się o Twojej pracy, jest zapisane zwykłym
językiem, na jednej liście, którą możesz przeczytać. Żaden nieprzejrzysty
model Ciebie, tylko zdania w rodzaju „nigdy nie proponuj spotkań przed
10:00”. Każde z nich możesz zmienić, wyłączyć, usunąć albo wyeksportować
całość jako JSON. Zasada, której Obok się tylko domyśla, pozostaje nieaktywna,
dopóki jej nie potwierdzisz.
Jest też jeden przełącznik, który zatrzymuje wszystkie propozycje naraz,
oraz drobniejszy dla każdej połączonej skrzynki: „przestań czytać
to konto” bez odłączania go.
Czym Obok nie jest
Nie jest autonomiczny. Każde działanie wymaga Twojego
zatwierdzenia. Obok jest zaprojektowany tak, żeby większą samodzielność
trzeba było wypracować zadanie po zadaniu i żebyś to Ty jej wprost
udzielał(a), ale nic z tego nie jest dziś włączone. Nie ma ustawienia, które
pozwala mu działać w Twoim imieniu, kiedy śpisz.
Nie zastępuje skrzynki. Stoi obok narzędzi, których już
używasz (dziś Gmail i Kalendarz Google, następny będzie Outlook, z
czasem kolejne źródła), i oddaje im pracę z powrotem.
Nie jest skończony. Obok jest w nadzorowanych testach z
małą grupą. Wszystko, co obecnie robi źle, jest spisane publicznie, zanim
ktokolwiek musi to odkryć.
Gramy w otwarte karty
Żeby znaleźć Twoje przeterminowane faktury, Obok musi czytać Twoją
skrzynkę, a uprawnienia pocztowe są „wszystko albo nic”, więc dostęp,
którego udzielasz, jest szerszy niż to, z czego Obok korzysta. Czyta tylko
ostatnie 60 dni, a AI czyta każdą nową wiadomość (poza masowymi) jeden raz,
żeby ocenić, czy dotyczy Twojej firmy; zachowywane są tylko sprawy, które jej
dotyczą: wydobyte fakty (kwoty, daty, kto co napisał), nigdy reszta.
To więcej niż dwie rzeczy, które Obok robi najlepiej: prowadzić można każdą
sprawę Twojej pracy, a faktury i spotkania są po prostu tymi, które dziś
obsługuje najpełniej. To nasza powściągliwość, a nie ograniczenie, jakie
narzuca samo uprawnienie.
Treść wątków, nad którymi pracuje, jest wysyłana do modelu Claude firmy
Anthropic, żeby napisać wersje robocze. Nie jest używana do żadnego
trenowania. Twoje połączenie z pocztą jest przechowywane w zaszyfrowanej
postaci na naszym serwerze, a nie w Twoim telefonie, gdzie docelowo
powinno się znaleźć.
To wszystko, i reszta, jest w polityce prywatności,
bardziej szczegółowo, niż większość produktów zechciałaby
wydrukować.
Dostęp tylko z zaproszenia. Do Obok nie można się
zapisać. Jeśli masz link, on sam w sobie Cię identyfikuje: nie ma
hasła do utworzenia ani konta do odzyskania. Traktuj go jak klucz.