Obok

Obok

Obok is a personal assistant for people who run small businesses, and it starts with the mail you already get. It reads your Gmail (each message once, to judge whether it concerns your business), follows what it finds as whole matters rather than single emails (unpaid invoices and meeting requests get the most polished handling today), writes the reply in your own voice, and never sends anything. You press send yourself, in your own mail app.

The replies you keep putting off, already written.

Obok never sends email. Not "doesn't by default": it contains no code that sends. Where a provider lets us ask for narrow permissions, we never ask for send, and a connection that arrives carrying one is refused. Where a provider issues a single password covering everything instead, as Apple does, that password could technically send, which is why Obok opens the mailbox read-only and still has no sending code at all. Either way it opens a pre-filled compose window in your own mail app. You read it, change it if you want, and press send yourself.

What it actually does

  1. Reads your mailbox: the last 60 days of mail, read once each to see whether it concerns your business. What it finds is followed as a matter across replies: an unpaid invoice, a meeting being arranged, or another thread of your work. Invoices and meetings get the fullest handling today (reminders that escalate, gentle first, each timed per matter), and other matters are followed more plainly.
  2. Writes a draft in your own tone, matched to how you have written before: a gentle nudge first, a firmer one when the silence continues, each timed by what the matter itself shows and each still yours to approve.
  3. Shows you a card with the full draft, in the app or as a notification you can act on from the lock screen. Never a summary you have to trust; the whole text, before you decide anything.
  4. Waits. Approve and your mail app opens with the draft loaded. Edit it first if you like; your version is what travels. Reject it and say why, and that reason becomes a proposed rule; confirm it once and Obok follows it from then on. A rule it merely guessed at never acts on its own.

You can also just tell it things ("always offer three time slots", "be warmer with regulars") in plain language, and they become rules it follows and you can inspect.

What Obok does with your Google account

Obok connects to Gmail and Google Calendar. Two of the permissions it asks for reach your data, and both are read-only:

PermissionWhat Obok uses it for
gmail.readonly
See your email messages and settings
Read messages from the last 60 days (each one, once, to judge whether it concerns your business) to find and follow matters like unpaid invoices and meeting requests, and to match the tone of your own past replies. What is kept is the extracted facts of matters that concern your business (amounts, dates, who said what); a message judged irrelevant is read once and not kept.
calendar.freebusy
View your availability in your calendars
Availability only: it does not carry event titles, guests or locations. Requested so a scheduling reply can offer times you genuinely have. Stated exactly: after the engine was rebuilt this check is not wired back in yet, so today drafts do not read your calendar; proposed times are taken from the conversation, and editing the draft is how you correct one. When the check returns it will still read availability only.

Google's consent screen will also list two sign-in permissions, openid and email. They carry no access to your mail or calendar: they tell Obok which account just connected, so your threads are not filed under a stranger's. They are named here because the consent screen names them, and a page that promised "exactly two" would have you reading a third and a fourth at the precise moment you are deciding whether to trust this.

Obok never sends. There is no send path in it, and you press send yourself, in your own mail app. What we can ask for depends on the provider, and we would rather be exact than tidy. With Google we ask for read-only access, and a stored connection found to carry send permission is refused rather than used. With Microsoft, drafting in your own mailbox requires write access, so we ask for that, and it does not include sending. Where a provider issues one password covering everything, as Apple does, we hold that password, read only with it, and contain no code that sends. So "draft-only" is enforced by the permissions we never ask for where that is possible, and by the absence of any sending code everywhere.

What is stored, how long, and who else sees it is set out in the privacy policy.

What it remembers, and how to see it

Everything Obok has learned about how you work is written in plain language, in one list you can read. Not an opaque model of you, but sentences like "never propose meetings before 10am". You can edit any of them, switch any of them off, delete them, or export the whole lot as JSON. A rule Obok guesses at stays inert until you confirm it.

There is a single switch that stops it proposing anything at all, plus a finer one per connected mailbox: "stop reading this account" without disconnecting it.

What it is not

Not autonomous. Every action needs your tap. Obok is designed so that more autonomy has to be earned task by task and granted by you explicitly, and none of that is switched on today. There is no setting that lets it act on your behalf while you sleep.

Not a mailbox replacement. It sits beside the tools you already use (Gmail and Google Calendar today, Outlook next, more sources over time) and hands work back to them.

Not finished. Obok is in supervised testing with a small cohort. Everything it currently does badly is written down in public, before anyone has to discover it.

The honest part

To find your overdue invoices, Obok needs to read your mailbox, and mail permissions are all-or-nothing, so the access you grant is broader than what it uses. It reads only the last 60 days, and an AI reads each new non-bulk message once to judge whether it concerns your business; only matters that do are kept: the extracted facts (amounts, dates, who said what), never the rest. That is wider than the two things Obok handles best: any matter of your work can be followed, and invoices and meetings are simply the ones it handles most completely today. That is our restraint, not a limit the permission imposes.

The text of the threads it works on is sent to Anthropic's Claude to write the drafts. It is not used to train anything. Your mail connection is stored encrypted on our server rather than on your phone, which is where it should eventually live.

All of that, and the rest of it, is in the privacy policy, and in more detail than most products would print.

Access is by invitation. Obok is not open for signup. If you have a link, it identifies you on its own: there is no password to create and no account to recover. Treat it like a key.

Obok

Obok to osobisty asystent dla osób prowadzących małe firmy, a zaczyna od poczty, którą i tak dostajesz. Czyta Twój Gmail (każdą wiadomość raz, żeby ocenić, czy dotyczy Twojej firmy), prowadzi znalezione sprawy w całości, a nie jako pojedyncze e-maile (nieopłacone faktury i prośby o spotkanie obsługuje dziś najpełniej), pisze odpowiedź Twoim tonem i niczego nie wysyła. Wysyłasz Ty, we własnej aplikacji pocztowej.

Odpowiedzi, które ciągle odkładasz: już napisane.

Obok nigdy nie wysyła e-maili. Nie „domyślnie nie wysyła”: Obok nie zawiera kodu, który wysyła. Tam, gdzie dostawca pozwala prosić o wąskie uprawnienia, nigdy nie prosimy o wysyłanie, a połączenie, które takie uprawnienie zawiera, jest odrzucane. Tam, gdzie dostawca wydaje jedno hasło obejmujące wszystko (jak robi to Apple), takie hasło technicznie pozwalałoby wysyłać; dlatego Obok otwiera skrzynkę tylko do odczytu, a kodu do wysyłania i tak nie zawiera. Tak czy inaczej Obok otwiera gotową wiadomość w Twojej aplikacji pocztowej. Czytasz ją, poprawiasz, jeśli chcesz, i to Ty naciskasz „Wyślij”.

Co właściwie robi

  1. Czyta Twoją skrzynkę: ostatnie 60 dni poczty, każdą wiadomość raz, żeby ocenić, czy dotyczy Twojej firmy. To, co znajdzie, prowadzi jako sprawę, przez kolejne odpowiedzi: nieopłaconą fakturę, umawiane spotkanie albo inny wątek Twojej pracy. Faktury i spotkania obsługuje dziś najpełniej (przypomnienia, które stopniowo przybierają na stanowczości, planowane dla każdej sprawy z osobna), a pozostałe sprawy prowadzi prościej.
  2. Pisze wersję roboczą Twoim tonem, dopasowaną do tego, jak pisałeś(-aś) wcześniej: najpierw delikatne przypomnienie, potem stanowcze, gdy cisza trwa; termin każdego wynika z samej sprawy i każde nadal zatwierdzasz Ty.
  3. Pokazuje kartę z pełną treścią, w aplikacji albo jako powiadomienie, na które możesz zareagować prosto z ekranu blokady. Nigdy streszczenie, któremu trzeba zaufać; cały tekst, zanim cokolwiek zdecydujesz.
  4. Czeka. Zatwierdzasz, a Twoja aplikacja pocztowa otwiera się z gotową wiadomością. Możesz ją najpierw poprawić; wysyłana jest Twoja wersja. Odrzucasz i piszesz dlaczego, a ten powód staje się propozycją zasady: potwierdzasz ją raz i od tej pory Obok się jej trzyma. Zasada, której się tylko domyśla, nigdy nie działa sama z siebie.

Możesz też po prostu mówić mu rzeczy („zawsze proponuj trzy terminy”, „do stałych klientów pisz cieplej”) zwykłym językiem, a staną się zasadami, które Obok stosuje i które możesz przejrzeć.

Czego Obok używa w Twoim koncie Google

Obok łączy się z Gmailem i Kalendarzem Google. Dwa z uprawnień, o które prosi, sięgają Twoich danych i oba są tylko do odczytu:

UprawnienieDo czego Obok go używa
gmail.readonly
Wyświetlanie wiadomości e-mail i ustawień
Czytanie wiadomości z ostatnich 60 dni (każdej raz, żeby ocenić, czy dotyczy Twojej firmy), żeby znaleźć i prowadzić sprawy takie jak nieopłacone faktury i prośby o spotkanie oraz dopasować ton do Twoich wcześniejszych odpowiedzi. Zachowywane są wydobyte fakty spraw dotyczących Twojej firmy (kwoty, daty, kto co napisał); wiadomość uznana za nieistotną jest czytana raz i niezachowywana.
calendar.freebusy
Wyświetlanie dostępności w kalendarzach
Sama dostępność: bez nazw wydarzeń, uczestników i miejsc. Uprawnienie służy temu, żeby odpowiedź w sprawie terminu proponowała godziny, które naprawdę masz wolne. Mówiąc dokładnie: po przebudowie silnika ta funkcja nie jest jeszcze ponownie podłączona, więc dziś wersje robocze nie czytają Twojego kalendarza; proponowane terminy pochodzą z samej rozmowy, a poprawiasz je, edytując wersję roboczą. Gdy funkcja wróci, nadal będzie czytać wyłącznie dostępność.

Ekran zgody Google wymieni też dwa uprawnienia logowania, openid i email. Nie dają one dostępu do poczty ani kalendarza: mówią Obok, które konto właśnie się połączyło, żeby Twoje wątki nie trafiły pod cudze nazwisko. Wymieniamy je tutaj, bo wymienia je ekran zgody, a strona obiecująca „dokładnie dwa” kazałaby Ci czytać trzecie i czwarte dokładnie w chwili, gdy decydujesz, czy nam zaufać.

Obok nigdy nie wysyła. Nie ma w nim drogi do wysyłki, to Ty naciskasz wyślij, w swojej poczcie. O co możemy poprosić, zależy od dostawcy, a wolimy być dokładni niż zgrabni. W Google prosimy o dostęp tylko do odczytu, a zapisane połączenie, w którym znajdzie się uprawnienie do wysyłania, jest odrzucane, a nie używane. W Microsoft pisanie wersji roboczych w Twojej własnej skrzynce wymaga dostępu do zapisu, więc o niego prosimy; nie obejmuje wysyłania. Tam, gdzie dostawca wydaje jedno hasło obejmujące wszystko, jak Apple, przechowujemy to hasło, czytamy nim i nie zawieramy żadnego kodu, który wysyła. Gwarancję „tylko wersje robocze” dają więc dwie rzeczy: uprawnienia, o które nigdy nie prosimy tam, gdzie to możliwe, oraz brak jakiegokolwiek kodu do wysyłania, wszędzie.

Co jest przechowywane, jak długo i kto jeszcze to widzi, opisuje polityka prywatności.

Co zapamiętuje i jak to zobaczyć

Wszystko, czego Obok nauczył się o Twojej pracy, jest zapisane zwykłym językiem, na jednej liście, którą możesz przeczytać. Żaden nieprzejrzysty model Ciebie, tylko zdania w rodzaju „nigdy nie proponuj spotkań przed 10:00”. Każde z nich możesz zmienić, wyłączyć, usunąć albo wyeksportować całość jako JSON. Zasada, której Obok się tylko domyśla, pozostaje nieaktywna, dopóki jej nie potwierdzisz.

Jest też jeden przełącznik, który zatrzymuje wszystkie propozycje naraz, oraz drobniejszy dla każdej połączonej skrzynki: „przestań czytać to konto” bez odłączania go.

Czym Obok nie jest

Nie jest autonomiczny. Każde działanie wymaga Twojego zatwierdzenia. Obok jest zaprojektowany tak, żeby większą samodzielność trzeba było wypracować zadanie po zadaniu i żebyś to Ty jej wprost udzielał(a), ale nic z tego nie jest dziś włączone. Nie ma ustawienia, które pozwala mu działać w Twoim imieniu, kiedy śpisz.

Nie zastępuje skrzynki. Stoi obok narzędzi, których już używasz (dziś Gmail i Kalendarz Google, następny będzie Outlook, z czasem kolejne źródła), i oddaje im pracę z powrotem.

Nie jest skończony. Obok jest w nadzorowanych testach z małą grupą. Wszystko, co obecnie robi źle, jest spisane publicznie, zanim ktokolwiek musi to odkryć.

Gramy w otwarte karty

Żeby znaleźć Twoje przeterminowane faktury, Obok musi czytać Twoją skrzynkę, a uprawnienia pocztowe są „wszystko albo nic”, więc dostęp, którego udzielasz, jest szerszy niż to, z czego Obok korzysta. Czyta tylko ostatnie 60 dni, a AI czyta każdą nową wiadomość (poza masowymi) jeden raz, żeby ocenić, czy dotyczy Twojej firmy; zachowywane są tylko sprawy, które jej dotyczą: wydobyte fakty (kwoty, daty, kto co napisał), nigdy reszta. To więcej niż dwie rzeczy, które Obok robi najlepiej: prowadzić można każdą sprawę Twojej pracy, a faktury i spotkania są po prostu tymi, które dziś obsługuje najpełniej. To nasza powściągliwość, a nie ograniczenie, jakie narzuca samo uprawnienie.

Treść wątków, nad którymi pracuje, jest wysyłana do modelu Claude firmy Anthropic, żeby napisać wersje robocze. Nie jest używana do żadnego trenowania. Twoje połączenie z pocztą jest przechowywane w zaszyfrowanej postaci na naszym serwerze, a nie w Twoim telefonie, gdzie docelowo powinno się znaleźć.

To wszystko, i reszta, jest w polityce prywatności, bardziej szczegółowo, niż większość produktów zechciałaby wydrukować.

Dostęp tylko z zaproszenia. Do Obok nie można się zapisać. Jeśli masz link, on sam w sobie Cię identyfikuje: nie ma hasła do utworzenia ani konta do odzyskania. Traktuj go jak klucz.